Cuma Sendromu

Cuma günü sendrom mu olur dedirten bir gün bugün, insanın mutluluk dolu sözler sarfetmesini sağlayan bir gün bugün. En azından benim için söylenemeyeceği aşikar. Lakin kulak çınısıyla başlayan, yerini halsizlik ve depresif bir gribe bırakan soğuk algınlığının ta kendisini yaşamaktayım.

Gizli Ajans

Biz çok modern bir aileydik. Babam da çok modern bir insandı. O yüzden beni dövmez, rencide ederdi. A.C.

Piraye

bulutlar geçiyor, haberlerle yüklü, ağır. 
buruşuyor hâlâ gelmeyen mektup avucumda. 
yürek kirpiklerin ucunda 
uzayıp giden toprak uğurlanır. 
benim bağırasım gelir

Abbas

haydi abbas, vakit tamam;
akşam diyordun işte oldu akşam.
kur bakalım çilingir soframızı;
dinsin artık bu kalp ağrısı.
şu ağacın gölgesinde olsun;
tam kenarında havuzun.
aya haber sal çıksın bu gece;
görünsün şöyle gönlümce.
bas kırbacı sihirli seccadeye,
göster hükmettiğini mesafeye
ve zamana.
katıp tozu dumanı,
var git,
böyle ferman etti cahit,
al getir ilk sevgiliyi beşiktaş ' tan;
yaşamak istiyorum gençliğimi yeni baştan

ve Hüsnü Arkan-Luxus eşliğinde bambaşka anlamlar bulan yorumuyla...

Rutine dönüşen her şey sıkıcıdır aslında.

It breaks my heart 'cos I know you're the one for me

Don't you feel they're never had a story obviously

To never be

You would never know

I would never show

What I feel what I need from you no

You would never know

I would never show

What I feel What I need from you

every smiles come my reality irony

You won't find out what is being killing me

Can't you see me, can't you see

Yolun düşerse kıyıya bir gün
ve maviliklerini enginin
seyre dalarsan,
dalgalara göğüs germiş olanları hatırla,
selamla, yüreğin sevgi dolu
çünkü onlar fırtınayla çarpıştılar eşit olmayan savaşta
ve dipsizliğinde enginin yitip gitmeden
sana liman gösterdiler uzakta

Zamansız gelme elim kolum dağınıksa sarılamam.
Turgut Uyar

Ve hazırlıklı değildim ve bildim
Ben suyun bir dakika durduğu
Durunca boğulduğu bir yerdeyim.
Edip Cansever

Ben çocukken o kadar sessiz ağlardım ki bazen kendim bile farketmezdim ağladığımı. Çoğu zaman gölgelere saklanırdım. İnsanların içine çıkınca da hep şirin, o başı okşanmak istenen sevimli kız olurdum. Ben hep kendimi nasıl sevdirebileceğimi düşündüm. Hiç kimsen yoksa kendini sevdirmek zorundasındır.

Babalarından şikayet eden kızları can kulağıyla dinlerdim hep. Benim kavga edecek bir babam olmadı. Bana bağırıp çağıracak, sonra da pişman olduğunda gelip ne diyeceğini bilemeyecek bir babam olmadı. Giydiklerime karışan bir babam olmadı. Okuduğum kitapları, seyrettiğim filmleri, dinlediğim müzikleri gizlice kontrol eden bir babam olmadı. Eve 5 dakika geç kaldığımda başıma bir iş gelmiş olabileceğini düşünen bir babam olmadı. Erkek arkadaşım olduğunu öğrendiğinde dünyası başına yıkılan bir babam olmadı. Çevrenin beni kötü yola düşürmeye çalışan adamlarla dolu olduğunu düşünen bir babam olmadı.
Bütün kızların vardı kavgalı olduğu bir babası. Ve hepsi bütün o kavgalardan sonra dönüp dolaşıp yine barışmışlardı babalarıyla. Birbirlerini anlamış, herşeyi affetmiş, eski günlere dönmüşlerdi.

Çünkü bir kızın kalbi her zaman babasına aitti. Babanın kalbide kızına.
Benim hiç kalbim olmadı.